Equilibrium
Ik schrijf dit voorwoord in de laatste dagen van oktober. Inmiddels geeft de klok wintertijd aan en genieten we van de frisse herfstlucht. Terwijl de bladeren aan de bomen in gele, oranje en rode kleuren schieten, kijk ik vooral naar de kleuren van de Verenigde Staten. Op het moment dat deze editie van het Marineblad bij u op de mat valt, weten we welke kleur de dominante is.
De Amerikaanse verkiezingsrace om het presidentschap, het Huis van Afgevaardigden en de Senaat is niet alleen een interessante horse race van onze belangrijkste bondgenoot. De uitkomst van deze verkiezing kan een enorme impact hebben op de Trans-Atlantische relatie en de veiligheidsarchitectuur van ons continent. Dit novembernummer gaat niet over die verkiezingen, maar toch zijn er artikelen die raakvlakken tonen met die Trans-Atlantische relatie. Zo is er het eerste deel van het reisverslag van Zr.Ms. Tromp door toenmalig commandant KTZ Yvonne van Beusekom. In haar bijdrage kunt u teruglezen hoe het was om onderdeel uit te maken van de Amerikaans-geleide operatie Prosperity Guardian, als onderdeel van de Coalition of Maritime Forces. Aan het einde van het artikel roept zij op tot discussie over een aantal openstaande vragen. Hopelijk komt het niet zo ver dat wij de vraag: ‘hoe beschermen we onze belangen met minder steun van de Verenigde Staten?’ moeten toevoegen aan die discussie.
Overigens is duidelijk dat de Amerikaanse strijdkrachten zich geconfronteerd zien met dezelfde dilemma’s als wij. In een uitgebreide analyse van het recent uitgekomen Chief of Naval Operations’ Navigation Plan, legt Anselm van der Peet (NIMH) uit waar Washington de komende jaren op zal focussen. Wat ik vooral uit het Navigation Plan haal, is dat ook de U.S. Navy worstelt met zowel een kwalitatief als een kwantitatief probleem. In essentie dezelfde vraagstukken waar de Koninklijke Marine tegenwoordig ook mee geconfronteerd wordt. De vloot is onder het motto van het vredesdividend uitgekleed, en nu wij ons mentaal weer aan het voorbereiden zijn op een scenario waarin grootschalige escalatie plaatsvindt, moet er een keuze gemaakt worden. Gaan we proberen onze huidige vloot maximaal gereed te stellen voor zo’n scenario? Laten we dit een kwalitatieve strategie noemen. Of gaan we proberen onze potentiële gevechtskracht maximaal te vergroten? Laten we dat voor het gemak een kwantitatieve strategie noemen. Gevoelsmatig lijkt het alsof er een keuze gemaakt moet worden, want maximaal op kwaliteit én kwantiteit inzetten vereist wel heel veel fantasie.
'Gevoelsmatig lijkt het alsof er een keuze gemaakt moet worden, want maximaal op kwaliteit én kwantiteit inzetten vereist wel heel veel fantasie'
We moeten ook niet doemdenken. Het gaat uiteindelijk om het zoeken naar het equilibrium tussen deze twee opties. Dat is een uitdaging voor deze tijd en ik denk dat onze Amerikaanse bondgenoten met hun Navigation Plan in ieder geval wel proberen een evenwicht te vinden tussen kwaliteit en kwantiteit. Ik kijk dan ook erg uit naar de uitwerking van de Defensienota 2024, om te zien hoe CZSK invulling gaat geven aan de speurtocht naar het equilibrium. Ik wens u wederom veel leesplezier met deze nieuwste editie van het Marineblad.
Meer columns van Joris ten Berg
KLTZ (LD) Joris ten Berg is voorzitter van de Koninklijke Vereniging van Marineofficieren. Zijn columns vormen het voorwoord op het Marineblad.
