Twee verschillende verhaallijnen - naast elkaar

Dit principe hebben we ook beproefd buiten de context van een onderzeeboot. Zelfs buiten de grenzen van organisaties. Dit heeft meerdere Xploraties opgeleverd. Alle zijn nog actief. Het stadium van prototypes is in veel gevallen voorbij. In deze fase is steeds meer aandacht nodig om het individu, de intrinsiek gemotiveerde Xplorer, te ondersteunen om vertrouwen in te regelen vanuit zijn organisatie of context. Zodat hij structureel kan blijven participeren.

Graag deel ik een mailwisseling die typerend is voor deze fase. Het betreft Xploration Seafarer & Scientist (S&S) - een beweging waarin we het potentieel (lees: intrinsieke motivatie) van zeevarenden faciliteren om wetenschappers te ondersteunen met het verzamelen van validatiedata voor klimaatmodellen. De afgelopen zes maanden heeft Xploration S&S geleid tot de grootste campagne voor het nemen van luchtmonsters boven de Atlantische Oceaan. De mail is een antwoord op een verzoek vanuit een (zeer gemotiveerde) werknemer bij een grote Amerikaanse semi-overheidsorganisatie. Gelet op zijn noodzaak tot verantwoording, had hij ons gevraagd om een kostenspecificatie waarin de inzet van OceansX werd gekoppeld aan de hoeveelheid verzamelde data. Zó specifiek dus dat er daarmee tekort werd gedaan aan het beschikbare menselijk potentieel wat vrij komt - dit laatste was juist de unieke reden waarom het prototype succesvol was verlopen en we tot een structurele samenwerking wilden komen!

Hierbij mijn antwoord: ‘Er zijn twee verhaallijnen nodig om een Xploratie werkend te krijgen. Eén verhaallijn richting het individu (de Xplorer), de andere richting de ‘organisatie/stakeholder’. Deze verhaallijnen matchen niet. Traditionele dienstverlening focust op het organisatorische probleem. OceansX, en dus ook Xplorations Seafarers & Scientists, focust op het vrij beschikbare menselijk potentieel. Dit is waarom het goed werkt en waarom wij zakendoen met elkaar.’

‘Het vraagt een bepaalde kwetsbaarheid van organisaties om te participeren’

‘Het betrokken netwerk (seafarers) heeft een uitnodigend verhaal nodig, Waarmee de intrinsieke motivatie wordt aangesproken zodat het menselijk potentieel duurzaam kan floreren. De omgeving waarin dit verhaal mag bestaan faciliteert OceansX, als vertrouwde derde partij. Een target-based contract respecteert de intrinsieke motivatie en het individuele potentieel van de betrokken Xplorers niet. In onze samenwerking mogen we er dan ook op vertrouwen dat onze principes hebben bewezen dat op deze manier meer consistente data van hogere kwaliteit wordt vergaard.’

‘Voor de verhaallijn richting de organisatie, stellen wij een participatietoeslag voor om de samenwerking te concretiseren. Dit jaarlijkse lumpsum-bedrag is een basistoeslag en dekt alle kosten die OceansX maakt om processen aan boord te optimaliseren om bemanningen te inspireren en te ondersteunen. Omdat de Xploratie focust op groei in (sociale) waarde en niet op winstbejag, zal de hoogte van de participatietoeslag afnemen naarmate het aantal participanten toeneemt.’

Het vraagt een bepaalde kwetsbaarheid van organisaties om te participeren. Het besef dat controle niet doelmatig is en daarmee ruimte organiseren voor vertrouwen is noodzakelijk. Van risico’s naar kansen. Participaties lijken mij, in deze tijd van grote versnelling, een oplossing om complexe bewegingen op gang te brengen en gaandeweg vorm te geven aan nieuwe (nu ondefinieerbare) waarde-modellen.

Meer columns van Berend van de Kraats